REKLAMA


REKLAMA


REKLAMA


REKLAMA


REKLAMA


REKLAMA


REKLAMA


REKLAMA


REKLAMA


Kampania Dziewczyny na Politechniki! (DNP) i Dziewczyny do Ścisłych! (DDS) to pionierski (idea powstała w 2006 r.) i największy w Polsce oraz Europie Środkowo-Wschodniej projekt promujący kierunki techniczne, inżynierskie i ścisłe wśród młodych kobiet. W roku akademickim 2026/2027 świętujemy 20-lecie kampanii! Z tej okazji poprosiliśmy o jubileuszowe refleksje organizatorów, a przede wszystkim kobiety współtworzące z nami przez 20 lat ten fenomen.

Artykuł opublikowany w miesięczniku edukacyjnym Perspektywy  nr 11-12/2026

Prof. Krzysztof Jóźwik, 
rektor Politechniki Łódzkiej i przewodniczący Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych

Moim zdaniem kampania DNP/DDS mówi o tym, że dla nikogo nie może być barier w dostępie do studiów, niezależnie od typu uczelni czy kierunku, który podoba się młodemu człowiekowi.

Ta kampania przekonywała – i nadal to robi – by nie tworzyć sobie w głowie stereotypów, że jakaś uczelnia, kierunek, dziedzina nauk czy zawód jest dla kogokolwiek zamknięty, niedostępny.

Uważam, że mimo zmian, jakie przyniosła kampania, ta akcja w dalszym ciągu powinna się rozwijać. Powinniśmy utrwalać przekonanie, że politechnika to nie jest uczelnia, która jest zamknięta dla kogokolwiek. Można być może pomyśleć o przesunięciu akcentów w kampanii na otwartość uczelni dla wszystkich, na równy dostęp.

I już nie tylko w kontekście kandydatek i kandydatów na studia, ale też w przypadku osób chcących rozwijać się naukowo czy łączyć karierę naukową z zarządczą. Bo przecież wciąż mamy w świecie akademickim wiele gremiów, w których panowie stanowią większość.

Dr hab. Danuta Zawadzka, prof. PK,
rektor Politechniki Koszalińskiej

Pozostaję wierna zasadzie, że w nauce płeć i inne elementy identyfikujące i charakteryzujące badaczkę lub badacza nie mają znaczenia. Liczy się siła intelektu, pomysłowość w typowaniu obszarów do odkrycia, potencjał twórczych zmian, zaangażowanie i pracowitość. Niemniej rozumiem, popieram wagę i potrzebę kampanii motywujących oraz integrujących kobiety, które działają w obszarach przez wiele lat będących domeną mężczyzn. Polska nauka pod tym względem zmienia się dynamicznie, choć jeszcze wiele pracy przed nami.

Włączamy się w każdą edycję akcji DNP z przekonaniem, że razem robimy coś potrzebnego. Ta kampania wielu osobom otworzyła oczy na możliwości naukowczyń i na to, co robimy w nauce. Wszystkie w pewnym sensie jesteśmy spadkobierczyniami Marii Skłodowskiej-Curie. To osiągnięcia nie do przecenienia, wzbogacone – istotnym dla dywersyfikacji myślenia o świecie z męskiego punktu widzenia – pierwiastkiem kobiecym. Co trzeba podkreślić, nie chodzi tu o rywalizację płci, lecz o działania solidarne dla dobra wspólnego.

Dr Bianka Siwińska, 
prezeska Fundacji Edukacyjnej Perspektywy, pomysłodawczyni kampanii

W ramach programu wymiany studenckiej mieszkałam jakiś czas w Berlinie i tam w 2006 roku zainspirowałam się akcją Girls’Day. Postanowiłam przenieść tę ideę do Polski, ale w zmienionej formule: zamiast propagować obecność kobiet w zawodach w obszarze technologii (Girls’Day skupiało się na działaniach prowadzonych w przedsiębiorstwach), warto sięgnąć niżej, do etapu edukacji, i wypromować w społeczeństwie ideę kobiet na kierunkach technicznych. I kiedy przedstawiłam swój pomysł rektorom uczelni technicznych, spotkałam się z pozytywną reakcją.

Dziś widzimy, że zmiana, jaka nastąpiła na uczelniach technicznych i na uniwersyteckich wydziałach ścisłych dzięki akcji DNP i DDS, jest bardzo ważna. To nasza cegiełka w realizacji idei budowania równowagi płci, balansu, który jest konieczny w kontekście innowacyjności, kreatywności i tworzenia rozwiązań stano-wiących odpowiedź na wyzwania współczesnego świata.

Prof. dr hab. inż. Anna Chrobok, 
prorektor ds. studenckich i kształcenia Politechniki Śląskiej

Kampania DNP jest niesłychanie istotna i Politechnika Śląska zawsze ją wspierała, ponieważ to dla nas ważne, byśmy do studiowania na naszej uczelni zachęcili jak najwięcej kandydatek. Dzięki studiom na politechnikach dziewczyny będą bowiem mogły zrealizować swoje marzenia i pracując w swoich wymarzo-nych zawodach, będą mogły być fantastycznymi i bezkonkurencyjnymi ekspertkami. Wiem to, bo jako nauczycielka akademicka mogę powiedzieć, że dziewczyny są niezwykle kreatywne, zaangażowane i ambitne, a także na ogół bardzo pracowite.

Oczywiście, do studiowania na politechnikach powinniśmy zachęcać i dziewczyny, i chłopców, ale dziewczyny szczególnie, ponieważ musimy obalać stereotypy. To wciąż niestety problem, że dziewczyny marzą o czymś, np. „chciałabym zostać mechanikiem, pilotem, inżynierem pracującym w elektrowni jądrowej”, ale mają obawy, by te marzenia zrealizować. Dlatego chcę powiedzieć wszystkim dziewczynom: nie bójcie się. Nie obawiajcie się podejmować wyzwań, zadawać pytań, nawet − nie bójcie się ponosić porażek. Najważniejsze, byście mogły wybierać to, o czym marzycie, nieistotne, co na ten temat mówią stereotypy.

Małgorzata Trocha,
pełnomocniczka kampanii DNP na Politechnice Łódzkiej w latach 2007–2025

Politechnika Łódzka była jedną z dwóch uczelni [drugą była Politechnika Białostocka – przyp. red.], na której zorganizowana została pilotażowa edycja kampanii Dziewczyny na Politechniki! w 2007 roku. Była to inicjatywa ówczesnego rektora uczelni, prof. Jana Krysińskiego, który był wielkim orędownikiem edukacji kobiet i uważał, że to świetna okazja, by zmotywować młode dziewczyny do wybierania studiów technicznych. Zresztą rektor Krysiński przez wszystkie lata kampanii wspierał nas w działaniach, przychodził na dni otwarte, rozmawiał z dziewczynami i namawiał je do studiowania na kierunkach inżynierskich.

Początki realizacji tej kampanii były trudne: jeździłam do szkół, by opowiadać dyrektorom o kampanii, jej przesłaniu i znaczeniu, prosiłam też o zgody na przyjazd uczennic na uczelnię, by mogły na żywo zobaczyć możliwości, jakie otwierają przed nimi studia na Politechnice Łódzkiej. Potem w tych działaniach pomagały absolwentki uczelni.

Moim zdaniem kampania już spełniła swoje cele, dziewczyn na studiach technicznych jest dziś dużo. Nie znaczy to, że należałoby ją wygasić, uważam natomiast, że warto w jej ramach organizować więcej spotkań dla studentek z absolwentkami uczelni, by młode dziewczyny mogły zobaczyć, jakie możliwości czekają na nie po studiach i inspirowały się sukcesami innych kobiet.

Dr hab. inż. Sandra Grabowska,
prof. PŚl, dyrektorka Centrum Popularyzacji Nauki i prodziekanka na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Cyfryzacji Przemysłu Politechniki Śląskiej

Kampania DNP nadal powinna zachęcać dziewczyny do wybierania studiów w obszarze STEM, ale dziś czas pójść o krok dalej. Raporty pokazują, że coraz więcej kobiet studiuje na kierunkach technicznych − to ogromny sukces! Jednak gdy spojrzymy na dalsze etapy kariery naukowej, obraz staje się mniej optymistyczny. Im wyższy stopień naukowy, tym mniej kobiet. Gdzie znikają ich talent, ambicje i potencjał?

Dlatego uważam, że kampania powinna stać się impulsem do głębszej refleksji i realnych zmian na uczelniach. Czas przyjrzeć się ścieżkom rozwoju kobiet oraz stworzyć takie warunki, by mogły nie tylko odważnie wkraczać w świat nauk technicznych, ale również chciały w nim pozostać, rozwijać się i sięgać po najwyższe osiągnięcia. To wyzwanie i misja kampanii na kolejne dekady.

Z okazji 20-lecia kampanii DNP życzę wszystkim kobietom odwagi − do realizowania ambitnych marzeń, podejmowania wyzwań, ale także do zmiany obranej drogi, jeśli odkryją, że inna prowadzi je dalej. Życzę wam inspirujących mentorów, którzy dostrzegą wasz potencjał, dodadzą skrzydeł i pomogą przekraczać kolejne granice. A wszystkim naukowczyniom życzę odkryć, przełomowych osiągnięć i sukcesów na miarę Nagrody Nobla!

Agata Meissner, 
pełnomocniczka kampanii DDS na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego

Ważnym symbolem kampanii jest, moim zdaniem, mural stworzony przez Annę Rudak z okazji 15-lecia akcji. Przy ulicy Emilii Plater 25 w Warszawie nauka spotkała się ze sztuką, a mural okazał się wspaniałym sposobem na przekazanie idei kampanii szerokiemu gronu odbiorców.

To miejsce jest mi bliskie także z innego powodu. Tuż za rogiem, przy Hożej 69, znajduje się historyczna siedziba Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego – ważny punkt na mapie międzynarodowej społeczności fizyków. „Hoża” kształciła i gościła światowej sławy naukowców (ja też miałam szczęście studiować w tym wyjątkowym miejscu). I choć dziś Wydział Fizyki mieści się już w nowoczesnej siedzibie na Kampusie Ochota, „Hoża” jest stale obecna w naszej pamięci.

Mgr inż. Honorata Poturaj, 
samodzielna referentka w Biurze Rekrutacji Doktorantów Politechniki Wrocławskiej, w październiku złożyła rozprawę doktorską w postępowaniu o nadanie stopnia doktora w dyscyplinie inżynierii mechanicznej Szkole Doktorskiej Politechniki Wrocławskiej, ambasadorka kampanii na Politechnice Wrocławskiej w latach 2021–2022

Kiedy obserwowałam i angażowałam się w kampanię DNP, najbardziej inspirowały mnie inne biorące w niej udział kobiety. Ich kariery zawodowe, zwłaszcza te realizowane w świecie akademickim, stanowiły ciekawe i inspirujące przykłady tego, jak można pokierować swoim rozwojem i kształtować swoją historię mimo barier czy ograniczeń. Dlatego uważam, że ta kampania jest potrzebna − kobietom czasem brakuje pewności siebie, a dzięki historiom innych kobiet możemy przekonać się, że wszystko jest możliwe.

Uważam, że kobiety mogą inspirować nie tylko inne kobiety. Są niezłomne i zdeterminowane, a przy tym zachowują swoje „stereotypowe” kobiece cechy: wrażliwość, uczciwość i empatię. Dzięki temu są doskonałymi liderkami! Potrafią spajać zespoły i konsekwentnie prowadzić je do celu. Pokazywanie przykładów takich kobiet powinno być kluczowe w kolejnych latach kampanii DNP.

Mgr inż. Izabela Walendzik, 
doktorantka w dyscyplinie inżynieria chemiczna w Szkole Doktorskiej Politechniki Wrocławskiej, Przewodnicząca Rady Doktorantów Politechniki Wrocławskiej

Kobiety mają często tendencję, by umniejszać swoje sukcesy, mówić rzeczy w rodzaju: „każdy tak potrafi”, „to, co zrobiłam, to nic wielkiego”. A ja uważam, że powinnyśmy jak najwięcej się chwalić tym, co robimy i co nam się udaje, żeby nie powstawało wrażenie, że brakuje nam kompetencji lub że robimy jakieś poślednie rzeczy. Nasza praca jest świetna, musimy tylko nauczyć się o tym mówić − to umiejętność, której według mnie uczymy się całe życie, to proces, o który trzeba cały czas dbać, ale dbać też o to, żeby w tym nie przesadzić, nie wpadać w narcyzm. By to umieć, ważne jest, by otaczać się osobami, które w nas wierzą i nas wspierają, ale które jednocześnie nie boją się powiedzieć nam, że popełniamy błąd.

Sama miałam to szczęście, że na Politechnice Wrocławskiej trafiłam do świetnego zespołu, w którym panuje atmosfera takiego wsparcia.

I chciałabym, by wszystkie dziewczyny mogły rozwijać się w takim samym przekonaniu, że jeśli coś je interesuje, powinny za tym podążać, nie zastanawiając się, czy to jest dziedzina/branża/przestrzeń zdominowana przez mężczyzn, czy przez inne osoby. To dla mnie sens kampanii DNP: by dziewczyny uwierzyły w siebie i w swoje możliwości. Rozwijając swoją karierę naukową, nauczyłam się, że gdy pracujemy w zespole, nie są ważne proporcje kobiet i mężczyzn, istotne natomiast, czy potrafimy się ze sobą komunikować i się wzajemnie wspierać.

Dr inż. Anna Nenca, 
adiunktka dydaktyczno-badawcza w Instytucie Informatyki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Informatyki Uniwersytetu Gdańskiego

Kampania DDS, z którą jestem związana od kilku lat, jest bardzo bliska mojemu sercu, także dlatego, że prowadzę zajęcia na informatyce. Swoją przygodę ze światem akademickim zaczynałam kilkanaście lat temu na Politechnice Gdańskiej − był to dla mnie oczywisty wybór, ponieważ w moim domu rodzinnym nie było granic, mogłam wybrać, co chciałam. Moja rodzina mocno mnie wspierała, ale już od innych zdarzało mi się usłyszeć nieprzyjemne komentarze na temat przyczyn wyboru politechniki, np. Aha, to idziesz tam po męża.

Oceniając zmianę, jaka zaszła na uczelniach przez 20 lat, muszę przyznać, że częściowo się zmieniliśmy: mamy więcej studentek, jesteśmy bardziej otwarci. To, co się niestety nie zmieniło, to udział kobiet w nauce, szczególnie na stanowiskach profesorskich.

Moim zdaniem kampania DNP/DDS nie polega jedynie na wyrównywaniu dysproporcji, ale przede wszystkim na pokazywaniu, że my, kobiety, możemy marzyć i realizować swoje ambicje. Jej sensem jest również wspieranie osób, którym brakuje odwagi, by podążać za swoją pasją. Bowiem świat STEM nie ma płci.

Dr inż. Dagmara Słota, 
ambasadorka kampanii na Politechnice Krakowskiej w latach 2021–2023, laureatka tytułu Młody Promotor Polski w roku 2025

W kampanię DNP angażowałam się kilkakrotnie, ale brałam też udział w innych podobnych inicjatywach, jak choćby w programie Dziewczyny do Nauki! O tym, jakie znaczenie miało moje zaangażowanie, przekonałam się jakiś czas później, kiedy pewnego dnia podeszła do mnie studentka I roku inżynierii materiałowej i powiedziała, że wybrała Politechnikę Krakowską i ten kierunek kształcenia po tym, jak obejrzała materiał wideo, w którym dzieliłam się swoją historią. To było dla mnie bardzo budujące!

A moja historia? Wybrałam politechnikę, ponieważ uznałam, że studia techniczne uczą logicznego myślenia i praktycznych umiejętności, a tytuł inżyniera otwiera drzwi do świata przemysłu. Dziś wszystkim młodym osobom zastanawiającym się nad wyborem kierunku technicznego powiedziałabym: Jeśli chcesz nie tylko poznawać świat, ale też projektować jego przyszłość, studia techniczne są właśnie dla ciebie!

Dr Olga Czerwińska, 
dyrektorka naukowa w firmie Sygnis SA, ambasadorka kampanii na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego

Kiedy zaangażowałam się w kampanię DDS, nie do końca czułam jej ideę, ponieważ dla mnie samej studiowanie przez dziewczyny dowolnego, także ścisłego czy technicznego kierunku, wydawało się całkiem naturalną decyzją. Uważałam wtedy, podobnie jak dziś, że intelekt nie ma płci i że każdy powinien wybierać studia zgodnie z własnymi predyspozycjami i zainteresowaniami, a nie kierując się ograniczeniami społecznymi czy presją rodziny. Sens takich kampanii dotarł do mnie później, kiedy zostałam mamą i zobaczyłam różne aspekty wychowania dzieci, dbania o ich rozwój i dobrostan. Wtedy lepiej zrozumiałam wartość tej akcji. Jej przesłanie rozumiem tak: obawy przed tym, że nie pasuję do jakiegoś środowiska, nie powinny powstrzymywać przed realizacją marzeń.

Chciałabym, by kampania DDS nie musiała być dłużej realizowana. Jako mama dwójki dzieci chciałabym, by zarówno moja córka, jak i syn mogli podejmować swobodne wybory: żeby córka studiowała STEM, jeśli tylko ma na to ochotę, a syn nie musiał studiować STEM, jeśli nie będzie miał na to ochoty.

Agata Jabłońska,
absolwentka kierunku modelowanie matematyczne i analiza danych na Uniwersytecie Gdańskim, ambasadorka kampanii na Wydziale Matematyki, Fizyki i Informatyki UG

Najlepszym przykładem tego, że studia z obszaru STEM są dla wszystkich, jestem ja sama. Zanim zaczęłam studia, byłam nieśmiała, nie wierzyłam w swoje możliwości ani w to, że potrafię osiągać wymarzone cele. Studia pozwoliły mi przezwyciężyć obawy i przekonały o tym, że jestem w stanie sprostać różnym wyzwaniom, nie poddając się. Ta zmiana nastawienia do życia i problemów jest efektem tego, że w czasie studiów musiałam się uporać z wieloma wyzwaniami na raz, dzięki czemu wytrenowałam wytrwałość i determinację w dążeniu do wyznaczonego celu oraz zyskałam wiarę w to, że mam w sobie dużo energii i potencjał do rozwiązywania trudnych sytuacji. Między innymi dlatego zaangażowałam się w kampanię DDS − żeby przekonywać innych, że warto iść za swoimi zainteresowaniami i dążyć do samorozwoju.

Mgr Patrycja Chuchała,
doktorantka w Szkole Doktorskiej Nauk Ścisłych i Przyrodniczych UW, Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego

Idea kampanii DDS jest mi szczególnie bliska, bo ważne jest wspieranie dziewczyn w ich wyborach. Jednocześnie uważam, że dziś wsparcia potrzebują wszyscy młodzi ludzie, zarówno dziewczyny, jak i chłopcy. Potrzebują kogoś, kto wskaże im kierunek, doda odwagi lub powie o możliwościach, jakich być może sami wcześniej nie dostrzegali. Dlatego tak ważna jest dla mnie praca z najmłodszymi. Chciałabym, by dzieci od samego początku miały przestrzeń do zadawania pytań, eksperymentowania i odkrywania tego, co je interesuje. Bo nauka nie zaczyna się od znajomości wszystkich odpowiedzi, ale od ciekawości i odwagi, by zadać pytanie.

Myślę, że kampania DDS nadal jest potrzebna, ale mam nadzieję, że z czasem jej rola będzie się zmieniała. Uważam, że w przyszłości jej celem powinno być wspieranie wszystkich młodych ludzi w tym, by się wzajemnie uzupełniali.

Anna Saldat, 
absolwentka kierunku modelowanie matematyczne i analiza danych na Uniwersytecie Gdańskim, ambasadorka kampanii na Wydziale Matematyki, Fizyki i Informatyki UG w latach 2022-2024

W trakcie licencjatu zaangażowałam się w kampanię Dziewczyny do Ścisłych! i razem z innymi ambasadorkami tego projektu odwiedzałyśmy szkoły, by mówić maturzystkom o studiowaniu i odpowiadać na ich pytania. Myślę, że dla tych dziewczyn to była jedyna w swoim rodzaju okazja, by od świeżo upieczonych studentek dowiedzieć się tego, o co być może wstydziłyby się zapytać inne osoby.

Mam nadzieję, że udało mi się rozwiać wtedy wszystkie wątpliwości maturzystek.

Dziewczyny często boją się wybrać jakiś kierunek, bo myślą sobie „nie jestem w tym wystarczająco dobra” albo „nie wiem, czy sobie poradzę”. Z perspektywy czasu i po ukończeniu dwóch stopni studiów na kierunkach ścisłych mogę powiedzieć: warto spróbować, bo inaczej się nigdy nie dowiecie, czy to jest dla was.

I po to, by o tym przekonywać, są projekty takie jak kampania Dziewczyny do Ścisłych!

20 lat kampanii – najciekawsze momenty:

  • biegi w kasku w pierwszych latach kampanii − kaski zakładały i studentki, i rektorki, by ramię w ramię pobiec dla idei i… zdrowia, manifestując siłę kobiet w STEM; biegi współorganizowane były z AZS-em
  • konkursy na hasła promujące kampanię (np.: Nie chcesz grać w życiu tragika?/Twą przyszłością politechnika; Interesuje Cię kariera?/Zdobądź dyplom inżyniera; Pokaż siłę, pokaż blask/Inżynierem zostać czas!)
  • wizyty na wysokich szczeblach (m.in. w Sejmie i w Kancelarii Premiera)
  • nominacja do wyróżnienia Okulary Równości (kampania została doceniona za konsekwentne zachęcanie kobiet do podejmowania studiów technicznych i ścisłych oraz przyczynianie się do przełamywania stereotypów płci i podziałów zainteresowań na obszary „typowo męskie” i „typowo kobiece”)
  • wielkie bitwy na selfie
  • dzień otwarty online (w czasie pandemii) i obszerna publikacja Kierunki wirusoodporne
  • mural 15-lecia (autorstwa Anny Rudak, który do dziś zdobi kamienicę przy ul. E. Plater 25 w Warszawie)

 

Opr. Magda Tytuła