MegaBaza edukacyjna Perspektywy®


Szymon Piasta - grafik i performer, doktor Sztuki - wraz z Warszawską Szkołą Reklamy zapraszają na szóstą edycję wystawy "Mistrz i uczeń", która rozpocznie się wernisażem w Warszawskich Koszykach (Koszykowa 63) 9 czerwca 2017 roku o godzinie 18:00. W kultowym dla Warszawiaków miejscu pokażemy prace Mistrza z cyklu: "Z pamięci swojej wykroje" i jego wychowanków z WSR ze specjalizacji grafika, fotografia i strategia reklamy. Piasta to prawdziwy pasjonat, mówi kurator wystawy prof. Ksawery Piwocki, poszukuje nowych znaczeń i form wyrazu, nie szczędząc przy tym swojego talentu i czasu młodym twórcom. Wyjątek z jego prac, który pokazujemy, jest próbą ukazania pamięci i jej złożonej struktury, która zmienia się z biegiem czasu. Na portrety znanych mu i bliskich kiedyś osób nakłada linearne ściegi babcinych wykrojów, odpowiadające datom urodzin bohaterów zdjęć.  Odrzuca w ten sposób ich pierwotny wyraz, często wyidealizowany i nadaje im nowych znaczeń. Wystawę będzie można oglądać do 23 czerwca 2017 roku. Obok prac Szymona Piasty prezentujemy fotografie, rzeźby, instalacje, grafiki i projekty reklam ponad 20 innych młodych twórców. To łakomy kąsek zarówno dla koneserów sztuki jak i przedsiębiorców poszukujących utalentowanych specjalistów.

Prof. Ksawery Piwocki - Kurator wystawy

Urodzony w Warszawie. W 1967 ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie, na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie, stopień magistra uzyskał w 1973 roku, doktorat w 1982 roku, kwalifikacje II stopnia w 1995 roku, stanowisko profesora ASP w Warszawie w 1996 roku, tytuł profesora sztuk plastycznych otrzymał w 2010 roku, a tytuł profesora zwyczajnego w 2011 roku. Na akademii warszawskiej pracuje od 1973 roku, początkowo na Wydziale Architektury Wnętrz, od 1991 roku na Wydziale Wzornictwa. Dziekan Wydziału Wzornictwa w latach 1999 – 2004 i 2012 – 2016 wybrany na to stanowisko do 2020 roku. Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie wybrany na dwie kadencje 2004 – 2007 i 2007 – 2012. Od 1995 roku wykładowca, a następnie dyrektor programowy Warszawskiej Szkoły Reklamy.

W latach 2002 – 2007 profesor i kierownik Katedry Grafiki w Wyższej Szkole Sztuki i Projektowania w Łodzi. Członek Komisji programowych Muzeum Narodowego, „Programów Norweskich” przy MKiDN. Promotor 6 prac doktorskich, recenzent kilkunastu prac doktorskich i habilitacyjnych. Współautor kilkunastu projektów badawczych i wdrożeniowych, autor kilkudziesięciu publikacji i udokumentowanych wystąpień w kraju i za granicą.

Autor kilkudziesięciu opracowań porównawczych z zakresu Prawa Autorskiego i Praw Pokrewnych. Odznaczony nagrodami uczelnianymi, nagrodami rektorskimi I st. odznaczeniem Pegaz w 2000 roku, Złotym Krzyżem zasługi w 2004 roku, International Socrates Award – Oxford w 2006 roku, Srebrnym Medale Gloria Artis i Nagrodą Ministra Kultury I st. w 20012 roku, honorowym odznaczeniem Towarzystwa Przyjaciół ASP w 2012 roku, Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta w 2014 roku. W latach 1974 – 2002 redaktor graficzny tygodników i miesięczników, założyciel i współwłaściciel firm projektowych i studiów graficznych. Sześć wystaw indywidualnych, (grafiki użytkowej, projektów wystawienniczych), udział w 6 wystawach grafiki użytkowej i realizacji wystawienniczych. Autor kilkudziesięciu projektów graficznych; znaków firmowych, identyfikacji firm, opracowań wydawniczych – encyklopedii, albumów, książek, zabawek z papieru, kalendarzy.

Projekty i realizacje 19 wystaw muzealnych i 3 wnętrz użytkowych, w tym: „Srebra Funduszu Obrony Narodowej” w Zamku Królewskim w Warszawie w 1991 roku, „55 Rocznica Powstania Warszawskiego” w Muzeum Miasta St. Warszawy w 1999 roku, „Skarby ze Środy Śląskiej” dla Muzeum Archeologicznego w Warszawie w 2001 roku,” Żydowskie Święta Religijne” dla Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, 2003 – 2004 i dla tego muzeum „ Broń z XVI – XVII wieku ze zbiorów muzeów ze Lwowa”, 2004 – 2005, projekt i realizacja wraz z przebudową ekspozycji „Archeologia Polski” Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, 2006 – 2009, „Gra Obrazami” wystawa inauguracyjna w odrestaurowanym Muzeum Narodowym w Kielcach, 2010 – 2011, „Tańce Ludowe –Wystawa Paryska 1936” Muzeum Etnograficzne w Warszawie, 2012, projekt i konsultacje przebudowy ekspozycji „Czas Świętowanie” Muzeum Etnograficzne w Warszawie,2011 – 2012, (realizacja bez nadzoru), koncepcja ekspozycji „Powstanie Państwa Polskiego” dla projektowanego Muzeum Łęczyckiego, 2012, koncepcja wystawy „Rzeki Pamięci” w Starej Elektrowni dla Miasta Łódź, 2014″.

Szymon Piasta - Mistrz wystawy

Wykształcenie: Doktor Sztuki w dziedzinie sztuki piękne, Wydział Sztuki Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego, Wydział Sztuki Politechniki Radomskiej. Grafik, fotograf, nauczyciel akademicki, animator kultury, juror w konkursach o zasięgu międzynarodowym, organizator i kurator sztuki.

Od 2006 roku pracuje na Wydziale Sztuki UTH w Radomiu, aktualnie jako adiunkt w Katedrze Mediów Cyfrowych I Fotografii.

Związany z Międzynarodowym Kampusem Artystycznym FAMA w Świnoujściu, a od 2011 roku Delegat i Członek Rady Programowej tegoż Festiwalu. Od 2009 roku roku kurator Galerii Pentagon w Radomiu. Prezes Stowarzyszenia Artystów i Miłośników Sztuki „pARTja”. Współtwórca grupy – Radomskie Zakłady Komiksowe „Włócznik”. Uczestnik wielu konferencji o charakterze międzynarodowym w kraju i zagranicą (sztuka, multimedia i nowe technologie druku).

Twórczość własna w zakresie grafiki cyfrowej, fotografii, muralu, nowych mediów i scenografii teatralnej. Autor 8 wystaw indywidualnych oraz uczestnik 79 wystaw zbiorowych (w tym 13 zagranicznych i 30 międzynarodowych). Prace w zbiorach prywatnych w kraju i zagranicą.

Jako grafik współpracowałem z takimi markami jak: Toyota Motor Poland, Lexus Polska, SIEMENS Healthcare, Krajowa Izba Rozliczeniowa, PKP Energetyka, Miss World 2006 in Poland, Panasonic Polska, PROSTO Label oraz z Departamentem Kultury Biura Informacyjnego Parlamentu Europejskiego.

Byłem także polskim koordynatorem międzynarodowego projektu MAPS – Master of Arts in Public Sphere współpracując ściśle z młodymi artystami z całego świata (Belgia, Hiszpania, Szwajcaria, RPA, Francja, Finlandia…).

Na przestrzeni ostatnich lat byłem również członkiem 6 zespołów badawczych z zakresu technologii druku cyfrowego oraz cyfrowego przetwarzania obrazu, a od 2013 roku jestem kierownikiem projektu finansowanego ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego służącemu rozwojowi młodych naukowców.

Z PAMIĘCI SWOJEJ WYKROJE

Portret to jeden z najczęściej występujących motywów w sztuce. Dzięki fotografii od ponad stu lat są w rodzinnych albumach portrety krewnych, znajomych, przyjaciół niemal w każdym domu. Przywykliśmy do tego, że są realistyczne, często idealizujące modela jednak zawsze dokumentujące czasy, w których żyli ludzie z fotografii poprzez takie detale jak: makijaż, fryzura, ubiór ze wszystkimi charakterystycznymi elementami. Mimo, iż fotografia ze swym potencjałem dokumentowania wydaje się być najbardziej obiektywnym medium, to dla Szymona Piasty jest jednym ze środków służących do interpretacji rzeczywistości. Ronald Barthes pisał: Portret fotograficzny jest zamkniętym polem działających sił. Krzyżują się tam, ścierają ze sobą i odkształcają wzajemnie cztery wyobrażenia. Przed obiektywem jestem jednocześnie: tym, za kogo się uważam, tym, za kogo chciałbym, aby mnie brano, tym, za kogo ma mnie fotograf, i tym, którym on posługuje się, aby ujawnić swoją sztukę.1 Cykl portretów wykonanych przez Szymona Piastę zawiera te cztery wyobrażenia określone przez jego ulubionego teoretyka – Barthesa. Portrety są pozbawione dosłowności poprzez umieszczenie kadrów twarzy w sentymentalnej, szczerej i jednocześnie osobistej narracji linii. Autor opowiadał mi: Zacząłem się zastanawiać - jak postrzegamy, zapamiętujemy ludzi, których dobrze znamy i często spotykamy: znajomych, krewnych, przyjaciół, współpracowników? Jak ich zapisujemy w swojej codziennej pamięci zaraz po zakończeniu spotkania, obok listy zakupów i spraw do załatwienia? Jak ich odtwarzamy w pamięci między kolejnymi spotkaniami i rozmowami? Piasta twierdzi (i słusznie), że zapamiętany obraz osoby jest wypadkową wielu elementów całej realnej sytuacji, na którą składają się emocje, zapachy, przypadkowo zanotowane nieistotne obrazy, które też kształtują zapamiętany wizerunek. Czasami mamy luki w pamięci – białe plamy lub coś chcemy z niej wymazać, co zilustrował walorowymi wartościami bieli i czerni. Szukał pewnej wspólnej dla wszystkich portretowanych osób formuły, która równocześnie każdego z osobna określałaby i charakteryzowała tak, jak ubiór – standardowy, ale i indywidualny, który poprzez detale precyzyjnie określa czas, w którym powstał. Krawieckie wykroje ubrań drukowane od lat 40. do dzisiaj nadal są kupowane w kioskach Ruchu, księgarniach. Autor realizując ten cykl portretów posłużył się nimi pozbawiając je dotychczasowego, praktycznego sensu i nadając nowy. Opowiadał mi, że zna je od dziecka. Jego babcia była krawcową i w domu zawsze były wykroje ubrań od tych pierwszych powojennych. Często widział te nakładające się linie i ich literowe oznaczenia, z których babcia szyła ubrania na miarę. Dla dziecięcej wyobraźni była to plątanina linii ciągłych lub przerywanych w różnych kierunkach i o zmiennym natężeniu. Zna je tak dobrze, że potrafi po jakości wydruku określić rok ich powstania. Do dzisiaj przez sentyment je przechowuje, choć mają wystrzępione krawędzie przez częste użytkowanie. Czasami kupuje te współczesne, nie wiedząc po co skoro nie umie szyć a babcia już nie żyje. Przywołuje wspomnienia? Cykl portretów Z pamięci swojej wykroje jest grafiką cyfrową, w której Piasta wykorzystuje fotograficzne portrety swoich znajomych, krewnych, przyjaciół i każdej z tych osób przypisuje wykrój ubioru z roku jej urodzenia. Wykroje są zgodne nie tylko z datą urodzenia, ale i płcią modela. Portrety powstają dość długo; zaczyna od fotografii cyfrowej modela, zeskanowania wykroju krawieckiego w skali 1:1, wykadrowania twarzy i wkomponowania jej w linearny rysunek ubioru; całość komputerowo opracowuje w monochromatycznej gamie, ale czasami z zachowaniem zżółcenia papieru. Niekiedy walorowo zróżnicowane płaszczyzny – jasne lub ciemne są rozpoznawalne jako kieszeń, rękaw itp. To jest rodzaj narracji o portretowanej osobie równie ważny, jak wykadrowany fragment twarzy – zmysłowy uśmiech, charakterystyczne okulary, grymas twarzy, fryzura. W tym cyklu portretów krawieckie wykroje pozbawione są swojej praktyczności na rzecz układu linii – ich natężenia, napięć kierunkowych, budując pewną graficzną narrację o modelach również poprzez fakt, że wykroje są równolatkami modeli. Formaty prac tego cyklu 70 x 100 cm są podyktowane przez wielkość drukowanych wykrojów, autor zachował ich skalę. Niekiedy wykroje mają nieregularne kontury, ponieważ przez częste składanie, rozkładanie ich krawędzie uległy zniszczeniu. Piasta wykorzystuje te znaki czasu. Tytuły, np.: L 1, SAS I, T I, J I to nadanym przez Szymona Piastę robocze oznaczenia, zawierające litery z imion lub nazwisk modeli, a cyfry to kolejne wersje portretów. Metaforyczny tytuł całego cyklu Z pamięci swojej wykroje nawiązuje do samych wykrojów wykorzystanych jako graficzne tło dla fotografii, skomplikowanego i niepełnego procesu zapamiętywania jak i sentymentalnego przywołania wspomnień z dzieciństwa. Ekspozycji towarzyszą niektóre z wykorzystanych przez Autora wykrojów złożone w kilkunastocentymetrowy stos i wyeksponowane mocno związane sznurkiem, jak cenny eksponat chroniony przed dotykiem ciekawego widza. Przecież niektóre z nich są sprzed pól wieku…

© 2015 Perspektywy.pl   O nas | Patronaty | Zastrzeżenia prawne | Znak jakości | Sklep | Reklama | Kontakt